M@yZeeD

แต่ก่อนก็คิดว่าการตามหาความฝันเป็นเรื่องของตัวเองคนเดียว แต่พอมาวันนี้

ก็ได้รู้แล้วว่าจะตามหาความฝันคนเดียวต่อไปคงจะลำบาก บางที...

อาจไปไม่ถึงดวงดาวเพราะล้มลงเสียก่อน

แต่ตอนนี้ได้เจอคนที่ร่วมเดินทางไปกับเราแล้ว

ตลอดหกปีที่ผ่านมา ขอบคุณจริงๆที่ร่วมเดินทางมาด้วยกันตลอด

ขอบใจที่ไม่เคยปล่อยมือฉันแม้ฉันจะเดินช้าหรือหกล้มลงไป

พวกเราเดินผ่านไปยังเมืองต่างๆที่ไม่คุ้นตา เดินจูงมือกันไปเรื่อยๆ

แต่พอถึงวันนี้ก็คงได้เวลาปล่อยมือจากกันแล้วหล่ะ เพราะเธอเองก็มีความฝัน

บนเส้นทางของเธอ...และฉันก็มีเส้นทางของฉัน

แต่ว่า...ฉันจะจำความอบอุ่นจากมือของเธอเอาไว้เสมอ

ไม่ว่าเราจะจากกันไปตามหาดวงดาวแห่งความฝันของตัวเอง

แต่ฉันก็จะจำเอาไว้ว่ากว่าจะมาถึงจุดนี้ ฉันมีเธอที่เดินมาเคียงข้างฉันตลอด

และไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน ฉันจะคอยส่งกำลังใจไปหา

...ถึงตัวเราจะไม่ได้อยู่ใกล้ๆกัน...

แต่ใจเราจะเดินจับมือเคียงข้างกันตลอดไปนะ

"คิดถึงเพื่อนๆทุกคนมากจ้า"